Er staat (c)opyright op de gedichten van Kimpe, Marleen de U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
Omziend gromt hij

Lepelend de winterdauw
verdwijnt langzaam
maar zeker
die grote koude
witte beer.

Omziend gromt hij
nog een keer
toch groetend
met zijn klauw
bergt hij al het rijmsel
in zijn mouw.

(12 maart 2010)

 

Reacties  

#2 Marleen de Kimpe 13-03-2010 04:29
Een koe van een witte hond, had ons aangevallen terwijl ik met mijn kleinkinderen lag te genieten, achter de wind in het zonnetje, vandaar.
Toch nog voor \"iets\" goed geweest. Kinderen hebben er niet van gedroomd, maar ik wel :sad:
#1 Poelman-Duisterwinkel, Coby 12-03-2010 16:52
Dit vind ik heel leuk bedacht. Je zou bijna denken dat je in Alaska bent geweest zo beeldend zie je de witte beer met zijn klauw zwaaien terwijl het rijmsel zijn mouw inrolt.