Er staat (c)opyright op de gedichten van Henk van ter Meij U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn


1.
Ik ben tevreden met mijn lot:
mijn herder weidt mij op goede grond.
Een is er die mij met angst vervuld:
die dreigend blaffende, zwart-witte hond.

2.
Waar ik heenga kan ik vanuit hier niet zien;
ik loop nu eens middenin, dan weer achteraan
en luister boven al 't geblaat en gemekker
naar de herder; hij weet waarheen wij gaan.

3.
De herder heeft mij zojuist geschoren;
naakt loop ik tussen medenaakten,
maar zo voel ik mij zeker niet:
het lijkt wel of ik ben herboren.

4.
Waar ik om mij heen kijk
zie ik mijzelf honderdmaal.
Zonder kudde: ik, hondermaal niets,
maar voor de herder is geen schaap gelijk.

Reacties  

#1 Poelman-Duisterwinkel, Coby 07-08-2010 16:35
Een heel diepzinnig gedicht met vele lagen die laag voor laag verrassend zijn.
Na enkele malen lezen wordt het mij steeds duidelijker. Een gedicht dat je bezig blijft houden. Heel mooi!