Er staat (c)opyright op de gedichten van de Langen-Wijker, Erna U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
De boom
 
takken verward en verdraaid
vangen de stralen op in hun armen
de wind die er doorheen waait
en de zon om te verwarmen
 
de lichtval die staarde
door bladeren aan de bast
de wortels in de aarde
ze houden zich stevig vast
 
hij kan geen kant op
de boom die zich opricht
met takken groeiend tot de top
behoudt hij zijn evenwicht
 
Het wordt donker, bijna zwart
het komt mij beangstigend voor
de wind waait nu heel hard
door de bladeren van de takken door
 
Wit sneeuw valt op de takken neer
een dun laagje vormt wat ijs
geen geluid, het is stil deze keer
zo stil alsof in het paradijs
 
Langere dagen, ze zijn loom
de laatste buien zijn gegaan
kinderen spelen bij de boom
zoals ook ik vroeger heb gedaan
 
Zodra de merel zal verschijnen
de volgende dag die vroeg begint
zal hij in de takken verdwijnen
die reiken tot de zon die verblindt