Er staat (c)opyright op de gedichten van Kageling, Martin U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn
DUIVELSKUNST
Niccolò Paganini (1782 – 1840)
 
Er voer een ware rilling door de volle rijen heen,
voorin onderdrukte men de neiging weg te duiken,
en parfum dampte panisch op uit poederpruiken,
toen hij – laat als altijd – op het podium verscheen.
 
Haastig ging men waaiers en vlugzout gebruiken.
Hij hoefde niet te stemmen – stond daar alleen,
boven het snel verstommende rumoer versteend.
Iemand meende zelfs een vleug sulfer te ruiken.
 
Hij richt het instrument als een wapen op de zaal,
maar zijn strijkstok raakt nog nauwelijks de snaren,
zodat stilte alom hoorbaar wordt als een geruis.
 
In het schemerlicht tussen virtuoos en geniaal,
valt zijn mefistomasker nauwelijks te ontwaren –
tegen duivelskunst slaat men besmuikt een kruis.