Er staat (c)opyright op de gedichten van Kageling, Martin U mag dit gedicht alleen gebruiken als u de auteursnaam en eventueel de website daarbij vermeldt.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

 




Als broers bijna had hij hen liefgehad,
hoewel zij lang niet meer in leven waren,
papieren pijlers van zijn kwetsbare jaren,
gretig groef hij naar hun woordenschat.
 
De een had levenslang als arts gevaren,
verliet het liefst weer iedere havenstad.
De ander volgde het 'bovenluchtse pad',
onstuimig, met de sterren in zijn haren.
 
Hij zat aan tafel en de zon stond buiten,
zomerwind woelde door de open ramen,
terwijl kinderen joelden in het plantsoen –
 
en woordenstromen niet te stuiten,
brachten hem soms even samen
met die dode dichtersclub van toen.