Jij kleinood dat alle harten vervult,
niets eisend, met engelen geduld,
woord dat geen verwachting dooft,
akte, waar de mensheid in gelooft.

Rode draad, zo onvatbaar en diep,
begrip dat mensendromen schiep,
grijpbare strohalm in het streven,
de vonk die al het begin kan geven.

Hangend, als een trillende traan,
sprankel, in het mensen bestaan,
onverwoestbaar, als vaste boord,
die zich aan geen rijkdom stoort.

Hoop, het vertrouwen ongeschonden,
als toekomst vast aan ons verbonden,
uitgesproken, dikwijls in Gods naam,
het alom draaiende kompas bestaan.

©  Herman Coppens.